به نام پروردگار هستی  بخش

روزگاری چند درین وادیه به سیر و تفحث بودیم و از لطف ایزد به همت  و  تعالی

مشغول و مشعوف و این جدایی سوری با اهل ادب از روی وظیفه بود و   گاه  از

روی شرایط  و کنون به لطفش  و شوقی  صد چندان برای   پاس داشت  حرمت     

 عقل و خرد ورزی گامی استوار تر از دیروز  نا ملایمت ها تنگ چشمی ها و بعض

بغض های  دوران آمدیم تا خدمت کرده باشیم و خدمت کرده باشیم....................